Tematów takich tutaj na pęczki, ale dodam swój :)

Opowiem wszystko po kolei :-)

Biologicznie chłopak (nie lubię słowa mężczyzna). Jako dzieciak lubiłam się malować i nosić szpilki - parę razy mnie nakryto i przestałam to robić, bo nie było ku temu warunków. Temat odżył wraz z pójściem na studia i kupnem pierwszych rajstop i spódniczki :-D
Nigdy nie podobały mi się u mnie włochate nogi, więc je depiluję, nawet włosy na rękach skracam (na szczęście nie są bardzo ciemne).
Podobają mi się faceci, chociaż raczej nie w typie macho -lubię delikatne rysy twarzy, więc nie pogardziłabym bladym Azjatą :D
W związkach przyjmuję rolę raczej pasywną, chyba że partnerowi zależy akurat na zmianie ról (wybaczcie to intymne wynurzenie, ale wydaje mi się, że nie jest bez znaczenia).
Jestem osobą bardzo uczuciową i wrażliwą, co wśród facetów (a w szczególności gejów), jest rzadkie (to tylko moja obserwacja, moje zdanie - nie musicie się zgadzać).

Od jakiegoś czasu szukam chłopaka, dla którego przyjmę w związku rolę kobiety (wygląd, forma zwracania się, itp.). Raczej nie chcę, żeby to wyszło poza dom. Chociaż zazdroszczę dziewczynom ciuchów i tego jak na zewnątrz mogą wyglądać, to nie chcę się tak pokazywać - wynika to z obaw przed rozpoznaniem (choćby z powodu niskiego głosu). Raz miałam taką próbę i było to na tyle stresujące, że sobie odpuściłam.
Układ kobieta w domu, a na zewnątrz facet wydaje się rozsądnym kompromisem, choć zawsze to tylko kompromis.

Wyglądam bardzo młodo jak na swój wiek i mam sylwetkę... no nietypową dla faceta, ktoś nawet powiedział, że kobiecą, choć ja postrzegam ją raczej jako chłopięcą. Drobna budowa ciała i niewielka waga powodują, że mam duże problemy z kupowaniem ciuchów w dziale męskim, z butami też bywa słabo.

Przyjęłam tu żeńską formę, bo ostatnio z chłopakami w serwisach randkowych tylko w ten sposób piszę, więc niech tak zostanie, chociaż z męską formą nie mam problemów, jest mi jednak miło, gdy facet widzi we mnie kobietę.

Nie mam prawie zarostu mimo wieku - tylko wąs i podbródek, a na policzkach delikatny meszek. Niestety od pasa w dół owłosienia aż za dużo. Byłam nawet na depilacji laserowej, ale średnio to pomogło (prawie wcale).
Penis mnie ani ziębi, ani grzeje, mam z niego jakąś przyjemność, nie będę tego ukrywać, ale denerwują mnie liczne wzwody - to, że nie mam nad tym kontroli. Przez jakiś czas brałam finasteryd i z ulgą przyjęłam spadek liczby wzwodów, ale przestałam brać na czas zażywania innego leku (niezwiązane z tematem).
Z ogromną ochotą usunęłabym mosznę z jądrami - tu nie mam wątpliwości, ale na przeszkodzie stoi prawo i myśl, że jeśli przyjdzie mi potem przejść SRS, to bez skóry moszny będzie ciężko.
Za to nie mam pewności co do penisa - potrafię sobie wyobrazić seks jako kobieta (przyjemność z dotykania moich piersi i penetracji), ale nie wiem czy penetracja będzie przyjemniejsza od seksu analnego i wzwodu (mimo że niewykorzystanego)... tak po równo mi się wydaje na razie...
Szkoda, że nie da się chwilę przetestować, jak to jest, być w kobiecym ciele.
Raz mi się śniło, że jestem dziewczyną - podobało mi się.

I na koniec mały smuteczek: dla gejów i facetów hetero zwykle jestem zwykłą "ciotą" z tego powodu, chociaż nie mam w sobie nic z tzw. "przegięcia".

Kim jestem, bo się gubię? Kobietą czy niespełnioną z powodu norm społecznych TG, a może jeszcze kimś innym? Funkcjonowałam w związkach jako "zwykły gej" i nie miałam w sumie z tym problemu... z drugiej strony, teraz, gdy tylko mogę, to w domu ubieram się jak dziewczyna. Czasem mi się wydaje, że gdybym mogła latem jako chłopak wyjść na ulicę w spódniczce czy z pomalowanymi paznokciami, to jeszcze byłoby ok, przynajmniej jakoś tam bym się realizowała.

No i jeszcze... czy można brać hormony "na próbę"?
Przez jakiś czas brałam soyfem forte (wyciąg z nasion soi) dwie tabletki dziennie i tak fajnie twarz zaczynała łagodnieć! :D Czy soyfem jest bezpieczny dla biologicznego faceta? Czy można go łączyć finasterydem? (głupio mi o to pytać lekarza, bo fina nie był przepisany w związku z dylematami płciowymi ;P) Na forach czytałam, że takie połączenie może skutkować silnym bólem jąder... : /

Jakiś czas temu doszłam do wniosku, że stawianie sprawy na zasadzie: kim ja jestem (czyt w jakiej przegródce się mieszczę) jest trochę niewłaściwie postawionym pytaniem, bo należałoby raczej pytać: czego ja chcę i czego chcę bardziej. Wolę mieć penisa/waginę, wolę się tak czy tak ubierać i występować wobec ludzi w takiej, czy takiej roli.

Poza tym warto postarać się oddzielić, to czego my sami chcemy od tego, co (jak sądzimy) nam wypada, czego chcą od nas inni, i z czego rezygnujemy nie dlatego, że nie chcemy, tylko boimy się kosztów i reakcji.

A tak odnośnie twojego posta: to czy są jakie aspekty męskiej roli, które ci się podobają i rezygnację z których postrzegałabyś jako stratę? I czy ta strata byłaby w twoim odczuciu większa niż to, co tracisz obecnie nie mogąc tego, tego i tamtego?

Pod kontrolą lekarza jak najbardziej.
Na początku zmiany nie są jakoś radykalne i nieodwracalne, więc jeśli ktoś stwierdzi, że to jednak pomyłka, to może się wycofać.

Pomijając oczywiste kwestie rodzinno-przyjacielskie, to hmm... dobre pytanie! Jedynie np. taka czysto techniczna sprawa - facetom łatwiej się załatwić w różnych sytuacjach... (np. pod drzewkiem w przerwie od podróży). Może to, że przyzwyczaiłam się do takich typowo gejowskich relacji chłopak-chłopak i to mi się w sumie jakoś tam podoba (nie mam problemu żeby iść z chłopakiem za rękę). Nie wiem, żadna jakaś szczególna strata mi teraz na myśl nie przychodzi w związku z potencjalną zmianą płci...
Co do penisa/waginy... no właśnie nie wiem, co wolę, w tym sęk :-)

Na początku czyli jak długo?

1-2-3 miesiące. Na początku zwykle spada libido, więc jeśli dla kogoś to jest po prostu fetysz, to powinno mu się na tym etapie odechcieć.

Ale też nie musisz być typowym samcem. Nie zmienia się płci z tego powodu, że nie lubi się boksu i piłki nożnej ;)

Mnie tam niskie libido nie jest straszne... gorzej, jeśli całkiem mi się seksu odechce xD

Przecież cały mój wywód nie dotyczył tego - to mi przyszło do głowy dopiero jak szukałam argumentów przeciw w odpowiedzi na Twój post.

Odpowiadałem Tobie i w międzyczasie był problem z forum ;_; mnie kiedyś powiedzieli, że bez względu na wszystko jestem człowiekiem i mam swoją wartość. I Ty również.

Zmieniłam posta - nie chcę, żeby wokół tej kwestii się toczyła rozmowa :P

Na ale juz wtoczylas glaz na gore i teraz on musi spasc. W moim przypadku czerpie garsciai z kobiecej roli. Uwielbiam fajnie sie ubierac i wychodzic tak do restauracji lub nawet pracy. |Dzien nudny zamienia sie w nienudny. Bawi mnie wymyslanie nowych kreacji, takie gadzety jak tipsy , planuje sexowne tatuaze. Jedno ale - w PL by to nie przeszlo. W zwiazku oczywiscie jestem mega kobieca i lubie byc tak postrzegana.

O zmianie posta to chodziło o wątek niezwiązany z tematem ;P

No właśnie ja mam podobnie, z tym, że nie wychodzę jako kobieta z domu (wizualnie), acz styl ubioru mam niekoniecznie bardzo męski ;)

Masz jakieś 3-4 miesiące w których nie chce ci się seksu w ogóle i masz libido niższe od św. Augustyna, potem to jakoś wraca do ludzkich wartości. :D