Hej odwiedziłam już inne kraje i zastanawiam się skąd u nas taka sztywność, np w Tajlandii czy Austrii ludzie są na ulicy uśmiechnięci do siebie i w ogóle pytają np jak się czujesz, każdego pytasz na Ty są bardziej otwarci? Dlaczego u nas ciągle proszę Pana Proszę Pani, zapytasz kogoś jak ci mija dzień to pomyśli że masz coś z głową, każdy idzie jak na stracenie wszyscy na ulicy mają takie maski, kamienna twarz, zero uśmiechu mijają cię jak roboty, albo np nie tolerancja do trans itd, skąd to u nas się bierze, początkowo myślałam że to chodzi o to że w Polsce dużo ludzi jest biednych i nie ma nastroju, ale tajlandia jest jeszcze biedniejsza troche, a tam ludzie tryskają szczęściem, czyli widać mit o biedzie obalony, byłam w szoku jak z nędznej haty wyszła w bangkoku do mnie kobieta w zniszczonej sukience biedna i z uśmiechem na ustach zapytała how are you? i nie nie chciała mi nic sprzedać odpowiedziałam i wróciła do swoich zajęć, a w Polsce to każdy raczej patrzy jak tu komuś dopieprzyć, np jak sąsiad kupi auto to się nie cieszy polak że sąsiad ma auto tylko myśli dlaczego on ma lepsze niż moje, nie wiem skąd to się bierze taka sztywność w nas. Po powrocie z Bangkoku poszłam do apteki po lubrykant i prezerwatywy a starsza babka do mnie ledwo idąca, "Pani stoi w kolejce" ? jak się staro poczułam, ale przecież nie będę każdemu odpowiadała jaka ze mnie pani wolę po imieniu, bo za dużo tych ludzi. Jeszcze to dzień dobry to mnie wkurza wolałabym np w urzędzie powiedzieć Witaj jak ci mija dzień, od razu dystans skrócony. Przykładowo jak robiłam nos to do doktora panie doktorze mam pytanie panie doktorze to panie tamto, sztywniak w ogóle odpowiadał spokojnie, a Kamol to było hello uśmiechnąl się hello i ani razu nie powiedziałam doctor tak samo tajski psychiatra, też luzik, od razu człowiek zapomina że jest w przychodni, urzędzie itd, kurde nawet w głupim mc donaldzie już jest co dla Pani a nie można co dla Ciebie? porażka

Podzielmy Twój temat na dwie części:

wiesz nie trzeba wyjechać wystarczy w youtube wpisać np wakacje filipiny czy moja podróż do usa by zobaczyć jak koleś idzie po ulicy z kamerą i jakich wesołych np ludzi mija a co do tego twojego mówienia że ze dwa pokolenia to według mnie w polsce zawsze będą wodorosty i metr mułu, bo przykładowo rodzice komunistyczni mówią w domu pedały do gazu itd i syn ich też tak uważa on splodzi dzieci i też ich tego nauczy więc w pl nie ma opcji na tolerancje itd, albo np dres będzie robił dzieci które też będą prawdopodobnie kradły itd i znowu to idzie na kolejne pokolenia

Filmik na YouTube czy ogolnie film NIGDY nie pokaże prawdziwego kraju. Taki filmik to wiadomo, że bedzie pozytywny, bo kto by oglądał cos co jest negatywne?

Tak, dwa pokolenia nie wystarczą, bo to nie tylko PRL.

kokosowa:
Dlaczego u nas ciągle proszę Pana Proszę Pani, zapytasz kogoś jak ci mija dzień to pomyśli że masz coś z głową, każdy idzie jak na stracenie wszyscy na ulicy mają takie maski, kamienna twarz, zero uśmiechu mijają cię jak roboty,

123 lata pod zaborami + 2 wojny światowe i okupacja + 44 lata komunizmu.
Dlatego nie wystarczy wyjść z pokolenia PRL, zawsze będzie: "a my tacy biedni, zabory, wojny..." Nie wiem czy to się kiedykolwiek zmieni, Polacy lubują się w zagrzebywaniu w nieszczęśliwej przeszłości.

Ano... obejrzyj sobie toto i nie narzekaj więcej na polskie formalne Pan/Pani/Państwo.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Japo%C5%84skie_zaimki_osobowe

I narzekaniu na nieszczęśliwą teraźniejszość i oczekiwaniu równie nieszczęśliwej przyszłości.

Parę lat temu miałam to szczęście, że zmieniłam mocno swój sposób myślenia i sposób życia, zmieniłam bardzo pozytywnie i ogólnie to się cieszę, ale w efekcie... straciłam wspólny język z wieloma osobami, w tym także bliskimi przyjaciółmi.

Przychodzę do nich i słyszę, że: jest źle, są niezadowoleni ze swojej pracy i zarobków, rząd im tego i tamtego nie daje, a Tusk im owego i siamtego nie zapewnia, i że wszyscy tak mają.

No i co im mogę na to odpowiedzieć? Że: stawiam sobie cele i staram się je realizować. Że myślę, analizuję sytuacje i staram się w możliwie dużym stopniu decydować o swoim życiu, biorąc odpowiedzialność za to życie i za swoje decyzje. Że nawet, jak akurat mam jakiś kryzys, to wiem, że takim marudzeniem niczego absolutnie nie zmienię, tylko staram się zrozumieć przyczyny i szukać sposobów na jego rozwiązanie.
Nie. Od jakiegoś czasu nie mówię już wtedy niczego takiego, bo i tak nie słuchają albo patrzą jakoś tak dziwnie, jakbym gadała o siedmiogłowych smokach. I nawet ich trochę rozumiem, bo jakieś 10 lat temu sama patrzyłabym w taki właśnie sposób na kogoś, kto mówiłby przy mnie coś podobnego.

Nawet na tym forum zetknęłam się z czymś podobnym, bo:
- jeśli ktoś pisze, że właśnie zrobił SRS, to mu winszują,
- jeśli ktoś pisze, że nie może zrobić SRS, bo nie ma za co, to mu współczują,
- ale jeśli pisze, że od 3-4 lat, pomimo wzlotów i upadków kondycji, konsekwentnie pracuje nad czymś, w czym upatruje finansowej podstawy swojej przyszłej tranzycji i bytu w ogólności, to wiele osób uznaje to tylko za pobredzanie jeśli JUŻ nie przynosi pieniędzy, a wiele innych dochodzi do wniosku, że to najwidoczniej nie może być ts, skoro JUŻ nie robi tranzycji

Po przeczytaniu tego już chyba nie mam prawa narzekać że ,,polski jest trudny".

to polski jest trudny, bo gramatyka jest o wiele cięższa niż nauczyć się słowa 'ty' w iluś odmianach xD

Zależy dla kogo XD

Ale w japońskim formy grzecznościowe nie odnoszą się tylko do zaimków, ale np. również do czasowników:

Znaczenie	Normalny czasownik	Język honoryfikatywny	Język skromny
Iść	行く (いく iku)	いらっしゃる irassharu	参る (まいる mairu)
Przychodzić	来る (くる kuru)
Być (ożywione)	いる iru		おる oru
Robić	する suru	なさる nasaru	致す (いたす itasu)
Mówić	言う (いう iu)	仰る (おっしゃる ossharu)	申す (もうす mōsu)

Do tego dochodzi jeszcze odmiana przez czasy / tryby:

Kudaketa/Forma prosta	Teinei/Forma uprzejma	Czas	Tłumaczenie
食べる taberu	食べます tabemasu	nieprzeszły	jeść
食べない tabenai	食べません tabemasen	nieprzszły, przeczenie	nie jeść
食べた tabeta	食べました tabemashita	przeszły	zjadłem (jadłem)
食べなかった tabenakatta	食べませんでした tabemasen-deshita	przeszły, przeczenie	nie zjadłem (nie jadłem)
食べろ tabero	食べてください tabetekudasai	tryb rozkazujący	jedz
食べよう tabeyou	食べましょう tabemashou	tryb propozycji? (wyrażenie woli, proponowanie)	zjedzmy
食べて tabete	食べまして tabemashite*	forma -te	(zobacz notke poniżej)
食べれば tabereba	食べまたら tabemashitara	tryb warunkowy	jeżeli...to zjemy

I nie wiem jak wy, ale ja tam jednak wolę polski

Z dwojga złego to ja raczej też.

A niech mi ktoś znający angielski wytłumaczy czy "You" to jest polskie "Ty" czy "Wy"

Fiziu, ja za każdym razem jak oglądam filmy tłumaczone z angielskiego, zadaję sobię pytanię, skąd tłumacz wie, czy ludzie są ze sobą na Pan/Pani czy na Ty?! Oczywiście, istnieją w angielskim bardzo oficjalne formy sir/madam, ale są one używane niezwykle rzadko w porównaniu z polskimi formami grzecznościowymi. Ja natomiast mieszkam w kraju, gdzie do tej pory do starszych osób trzeba grzecznie zwracać się na "Wy", więc zdarza mi się tak mówić nawet w Polsce z przyzwyczajenia! :)

no ja raz straciłam raz sztywnosc po 0,7 wodki ( pdobnie mają sztywni Finowie ( czyli mieszkancy Finlandii) i nie pamietąm co się wtedy działo i z kim:)?

Czemu tacy smutni?

Bez obrazy ale Polska to katolicki kraj. A co mówi katolik ... "moja wina, moja bardzo wielka wina". Umartwianie się jest nam wpajane od dziecka. Ja generalnie też jestem pesymistą, ale to już wrodzone ;).