My tu - kurczę - przekonujemy, że stereotypy płciowe odnośnie sposobu myślenia, zachowywania, zabawy itp są tylko stereotypami, w dodatku szkodliwymi stereotypami, na które nie trzeba się oglądać, a tu proszę.

Pani Ewa Kopacz, premier elekt informuje, że w sytuacji zagrożenia:

Jestem kobietą (...) więc wpadam do domu, zamykam się i opiekuję się moimi dziećmi.

Ok, rozumiem, politycy nie muszą być mądrzy, chociaż przykro, kiedy tym małomądrym politykiem okazuje się być nowa szefowa rady ministrów. Ale zaglądam dzisiaj do netu, i widzę, co pisze pani Magdalena Środa:

Mnie się to podobało bardzo. A jeszcze bardziej moim sąsiadkom na wsi na wschodzie Polski gdzie jestem. Bo jak kobiety myślą o zagrożeniu w związku z wojną na Ukrainie, to właśnie w tych kategoriach: jestem kobieta, jestem matką. Te słowa zostały odebrane z aplauzem.

No i jestem załamana, bo spodziewałam się, że taka sztandarowa feministka będzie jednak gadać trochę bardziej z sensem.

Moim zdaniem Magdalena Środa broni Ewy Kopacz, tylko z tego powodu, że się z nią solidaryzuje (jako kobieta). Co innego ma zrobić? Ewę K. krytykują wszyscy politycy - zwłaszcza faceci. W takim przypadku budzi się poczucie solidarności - i trzeba bronić, nieważne jak, cel uświęca środki - WAŻNE, ŻE TO KOBIETA JEST PREMIEREM i że jest atakowana za to, że powiedziała, że jest kobietą.

Można sobie także zadać pytanie - co w sytuacji zagrożenia zrobiłaby Margaret Thatcher czy Hanna Suchocka, a nawet premier mężczyzna, który miałby małe dzieci.
Właściwie, w sytuacji zagrożenia militarnego najważniejszą osobą w państwie, oprócz prezydenta, jest minister obrony narodowej i myślę, że nigdy na tym stanowisku nie znajdzie się kobieta.

Też tak sądzę i sądzę, że taka postawa nie ma sensu. Należy dbać o to, żeby odpowiedzialne funkcje sprawowały odpowiedzialne osoby, a nie "nasze" osoby.